عترت پیامبر شارح و مبین احکام و رافع اختلاف است

به نام خدا

مناظرات نوشتاری آقای مهدی چهل تنی با مدعیان قرآنی - قسمت 21

عترت شارح است نه شارع

اجازه بفرمایید در پایان این مبحث به شبهاتی که محقق محترم دربارهی دو حدیث ثقلین و غدیر ابراز فرمودهاند پاسخ گویم و به بحث دربارهی این دو مطلب خاتمه دهم.

حدیث ثقلین: مصداق عترت را در حدیث ثقلین در جای خود توضیح خواهم داد. دو نکته راجع به این حدیث محتاج به پاسخگویی است:

محقق محترم فرمودهاند:

«اگر میخواهید اثبات بفرمایید که بنا بر مفاد حدیث، احکام دین را فقط باید از خاندان پیغمبر گرفت نه از صحابهی رسول خدا، حتی نه از کسانی چون سلمان، ابوذر، مقداد یا عمار، این مطلب بر خلاف تاریخ مسلم است. ص 16 نامه آذرماه 1364»

عرض جواب: واضح است که بنده چنین چیزی نگفتهام تا به فکر اثبات آن باشم. کدام احکام را میفرمایید؟ ... عرض بنده این است: اگر مسلمانان در حکمی از احکام خدا و در سنتی از سنت پیغمبر، در عموم و خصوص آیات، در ناسخ و منسوخ قرآن، در مرز اجتهاد و بدعت، در مناسک و اعمال عبادی، در جبر، تفویض، اجتهاد، تقلید، عدل، صفات خدا، افعال بندگان و بالاخره در همه آنچه اختلاف کردهاند، در تشبیه، تنزیه، رؤیت یا عدم رؤیت پروردگار ، در حکم خلافت و جانشینی رسول خدا، به کجا باید مراجعه کنند؟

همه احکام دین در زمرهی قواعد منطقی و ریاضی نیست که هر کس صلاح و فساد آن را تشخیص دهد. اگر امام سجاد (سنت) را آن طور بیان کرد و ابن تیمیه طور دیگری «اقوال مروی از ابن تیمیه و امام سجاد برابر است یا نابرابر» اگر عمر بن خطاب متعه حج را لغو کرد و علی بر آن اصرار نمود، قول رسول و سنت پیغمبر را از چه کسی باید گرفت. اینجانب معتقدم دین خدا در قرآن و سنت رسول الله است و معتقدم که رسول خدا دین را به طور کامل ابلاغ کرد؛ اما مسلمانان در همان دو قرن اول هجری در بسیاری از مسائل از فروع احکام و اصول دین اختلاف کردند. یا همهی مسلمانان نادان و بیانصاف و بیمروت بودهاند و این فقط شمایید که منصفید و میتوانید از قرآن و سنت همه چیز را بیرون بیاورید، یا آن که مفسر قرآن و مبین سنت در مسائل اختلافی تعیین شده است. پیغمبر اکرم فرمود به قرآن و اهل بیت من رجوع کنید تا گمراه نشوید. آیا این سخن پیچیدهای است؟ در صحت آن تردید وجود دارد؟ نامفهوم است؟ آیا پیروی از اهل بیت سیرهی بنی اسرائیل است؟ آیا پیروی از سفارش مؤکد رسول خدا خارج شدن از سواد اعظم مسلمین است؟ آیا تمسک به اهل بیت خلاف رضای خدا و سنت رسول است؟ آیا رسول خدا فرمود در اختلافات به ابوالحسن اشعری و واصل بن عطا و حسن بصری و مالک و ابوحنیفه و احمد و شافعی مراجعه کنید؟

«و لیحملن اثقالهم و اثقالا مع اثقالهم و لیسئلن یوم القیامه عما کانوا یفترون»^[1]

بله این بنده بحمدالله جعفری مذهب هستم و معتقدم در احکام اختلافی باید از عترت پیروی کرد به پیروی از امر و سفارش رسول خدا. همین جا نیز بگویم که به خلاف فرمایش مکرر حضرتعالی این بنده عترت پیامبر اکرم سلام الله علیهم اجمعین را «شارع دین» یا «شارع احکام» نمیدانم و چنین اعتقادی ندارم. عترت رسول الله «شارح دین» است. سنت پیغمبر نیز بدان سبب بر مسلمانان حجت است که آن بزرگوار و عترت طاهرهاش برخلاف امر و قضای حق، امر و فرمان نمیدهند و مردم را به گناه و انحراف دعوت نمیکنند.

مرقوم فرمودهاند:

«اگر در احادیث (منظور احادیث عترت است) که خود اختلاف بسیار دارند دچار اختلاف شدیم چه باید کرد؟»^[2]

عرض جواب: شما این قبیل دعاوی را که: «اقوال مروی از امام سجاد و ابن تیمیه، امام صادق و ابوحنیفه برای من یکسان است» نکنید. خداوند راه حقیقتبینی را میگشاید، شما چگونه در احادیث سنت «که خود اختلاف بسیار دارند» سنت صحیح را استخراج میکنید؟ به همان طریق نیز در میان احادیث ائمه حدیث صحیح را استخراج فرمایید. چطور به قول شما «منصفان» میتوانند سنت صحیح را از میان احادیث مختلف استخراج کنند ولی همان منصفان نمیتوانند احادیث صحیح عترت را بشناسند؟

فرمودهاید: «سنت کافی است و لزومی به مرجع اضافی نیست» عرض میکنم حدیث پیروی از عترت را فلان ..وقتی سنی و شیعه به صحت این قول از رسول خدا متفقاند و این کلام بر زبانی جاری شده که خداوند دربارهی او فرمود: «ما ینطق عن الهوی ان هو الا وحیٌ یوحی» اگر مسلمانید، دیگر بسیار بیخود میکنید که میگویید «سنت کافی است» رسول خدا به اندازهی شما نمیدانست؟

پیامبر اکرم همچنان که فرمود به امر خدا «حجت» را در اختلاف میان مسلمانان معرفی فرموده است. شیعه و سنی در نقل این روایت اختلافی ندارند. این حکمی از احکام رسول خدا است که فرق اسلامی در نقل آن متفقند. هر کس مسلمان است باید بدان عمل کند و اگر دیگران به آن چه خود در صحت آن معترفند عمل کنند، بسیاری از اختلافات مرتفع خواهد شد و اگر نکردند ما با کسی سر ستیز و مشاجره نداریم.

«و لا أنا عابدٌ ما عبدتم و لا أنتم عابدون ما أعبد. لکم دینکم ولی الدین»

ادامه دارد....

برچسبها: مهدی چهل تنی, قرآنیان, حدیث ثقلین, عترت رافع اختلاف